Bir Sesten Umut
Fotoğraf - Gaelle Marcel

Bir Sesten Umut

Yine benim oyunbozan, yine benim hilekar ve yine de ben seviyorum her şeyden öte gözlerini. 

Sözlerin var, kemiklerime saplanıyor kıtır kıtır. Her acının karşısında hissizleşmeyi öğrendim; her yaradan, her zehirden, her küfürden bir bağışıklık kazandım da bulamadım sana denk gelen dertlerin çaresini. Sana karşılık gelen güzellikleri bulamadığım gibi seni hiçbir acı türüyle kıyaslayamadım. Sen başkasın, başkasın ağzından çıkan her sözle; her şeye var bir öngörüm, olan olmayan her şeye var bir önlemim ama sana yetmiyor çare defterimin sayfaları. Ben yaza yaza tükendim, ben yoruldum, ben bitap düştüm; sen benim en zayıf tarafımın tamamlayıcısı, sen benim anti-kahramanım, sen benim doğa üstü olayım, şiddetin en çok bana zarar, öfken düşmanından çok beni yıkar. Yine de gık demem korkup köşeye saklanmaktan başka; beni saklandığım yerden çıkar, şimdi sana ihtiyacım var. Etrafımda canavarlar var, bir sürü elleri olan bir sürü canavar var. Ben alışkınım ölmem elbet zehirden ama yoruldum, istemiyorum artık acı çekmek. Güçlüdür dayanır deme ne olur, dayanamadığım yerde sesim de çıkmaz artık. 

Sayende kurulan ütopyalarım, bereketli topraklarım, mutlu çocuklarım, güzel çiçeklerim var. Salma şiddetini gönül hanemin üzerine, ben bu dünyayı senin için kurdum. Bir yudum soluklan, bir iki an dinlen diye kurdum; bana sayfa sayfa yazdırma. Biliyorum en güzel böyle günlerde yazıyorum ama bana yazdırma. Anlamsızlaşmasın bu sözlerim, bunlar da çileye ve yokluklara kurban gitmesin. Yalnızlığın karanlığına bırakıyorsun beni, sen kahramansın yaparsın istersen; insanlık için kendini feda etmene gerek yok, benim için üç cümleni feda etsen hayatım kurtulur. İki kelime de olur, gitmesin gözyaşlarım peçetelere kurban. 

Bir çileğin, tek bir çileğin uğruna çaktım bütün tarlalarıma kibrit; ateşe verdim her ne varsa senden başka. Bıraktım bütün güçlerimi portmantoda, çıkardım ayakkabılarımı, aylak tavırlarımı, ayak oyunlarımı. Ben manavlara para vermedim, ben toprağına emekler verdim; sana sözler verdim, bozuk gözümü, hissiz ayağımı, çürümeye yüz tutmuş kalbimi verdim. Hepsi küçük bir meyvenin yaşaması için, hepsi bir güzel gün için, hepsi senin için.

Yokluğu iyi bilirim ben, dayanırım yoksulluğa, yoksunluğa, idare ettiğim oldu bir kolum olmadan. Bir gözümü, bir ayağımı değmeyecek şeylere hediye ettiğim oldu; yüreğimden binbir parçayı sağa sola dağıttığım oldu, acıyı içimde, bedenimde hissettiğim oldu da katlandım bir umuttan sebep. Bazı şeyler zor, bazı şeyler çok zor zorluklardan. Benim gücüm sana yetmiyor; bırakamıyorum ardımda ve bırakmak istemiyorum minik ellerini. Ben şimdi kaçtım, kaçtım ve bir köşeye saklandım içindeki canavardan. Başka başka canlılar var etrafımda korkuyorum. Korkuyorum senin gelmemenden sebep.

Bir umutsun sen budur en süper gücün. 

Alma ellerimden bak içimdeki insanlık sana muhtaç.

Ben senin avuçlarına düştüm yaralıyım.

Yaralıyım senden geriye kalanlardan sebep.

Bir cevap yazın

KAPAT